Bahu | Poezje

W WERSJI PIERWOTNEJ WINIEN BYĆ PODZIAŁ NA STROFY!!! :] ale jak widać Bahu znowu szwankuje... Pozdro dla Fanów... MODLITWA Ojcze nasz.../ po nieboskłonie płyną białe żagle/ do dalekosiężnej kotwicy słońca/ i rozciągają dnia mglistego tafle/ na dwa bieguny końca/ a brzegi liściastych wysokich portów/ muskają rześkość niebieskiej przestrzeni/ żywiczne aleje kroplistych fiordów/ wnikają w głąb korzeni/ kiełkuje wstęgami złotawa rzeka/ bijąca o tratwy łąk pulsujących/ nad nimi unosi się bryza miękka/ kolorów woniejących/ dni tafla odsłania ciemne dno ziemi/ o które uderza iskrzący się... nóż?/ ryk ostrza... syk cięcia... i mocny cios w brzuch?/ modlitwa kona wśród róż./ ZAPOMNIEĆ (albo List) Zegar dni minionych jak koszmar wraca nocami/ tnąc ostrzem wskazówek papierową przyszłość na pół/ wyrzutów tykanie wypełnia ciszę głosami/ młodnieje mechanizm zatartych w pamięci kół/ kół które ścierają twarzy dzisiejszość na proch/ proch wtapia się w przestrzenność przeżytych już tarcz/ tarcz które raz jeszcze spulchniają czasu dno/ z dna wyłania się urojeniem skrzywiony kształt/ kształt smugą drwin plami zdarzeń barwnych witraże/ własne myśli łamiąc źle pojętymi słowami/ rozpalony umysł kreśli zuchwałe miraże/ a nad czystą kartką zło zaświtało kłamstwami./ Z WYBLAKŁEGO ZDJĘCIA/ Moja barwna kochanko z wyblakłego zdjęcia,/ tchnij w usta suche bezczas, w serce białe błekit./ Kwiaty srebrzystych wiosen pieść muśnięciem cięcia,/ moja barwna kochanko z wyblakłego zdjęcia./ Już na krawędzi czasu pląsa taniec szczęścia,/ a w odrętwiałych dłoniach krwistej ziemi jęki.../ Moja barwna kochanko z wyblakłego zdjęcia,/ tchnij w usta suche bezchas, w serce białe błękit./

moje wiersze...